Twee zielen, één gedachte

Herken je dat? Dat een vriendin in de chat iets typt wat jij ook net aan het typen was. ‘Twee zielen, één gedachte’, zo is het gezegde. Het is een klein wonder. Of dat je al fietsend op zoek bent even buiten de stad en terwijl je zoekt, kom je wandelaars tegen die er ook op zoek naar zijn. Maar het blijkt dicht te zijn. Omdat je toch ergens iets wil gaan drinken met je dochter, ga je bij een ander restaurant zitten, dat kilometers verderop staat. En wat schetst je verbazing: die wandelaars komen daar ook binnen lopen.

Toevallig?

Nu zijn bovenstaande toevalligheden nog kleine wondertjes, want het is wel logisch dat je vriendin een beetje dezelfde gedachtengang heeft als jij, en het is begrijpelijk dat de wandelaars naar een zelfde soort restaurant gaan als jij, maar soms zijn de toevalligheden zo toevallig dat het niet meer toevallig is, als je begrijpt wat ik bedoel.

Verwondering

Zo was ik al maanden van plan om een tondeuse te kopen voor mijn man en zonen, omdat de oude stuk is. Ik speel thuis voor kappertje en dat bevalt ons goed. Maar nu was er een tandje afgebroken van het kammetje dat op het scheergedeelte vastgeklemd zit, waardoor je als kapper bijzonder goed moet oppassen om niet iemands huid te raken, vooral niet bij de oren …. 😮

Na maanden uitstel en héél voorzichtig knippen besloot ik afgelopen zondag om online een tondeuse te bestellen van merk X. Hij zou dinsdag bezorgd worden. Tot mijn verbazing stond hij echter maandagmiddag al pontificaal op de keukentafel toen ik thuis kwam van mijn werk. Ik vond het ook wel wat gek dat de kinderen zonder te vragen zo maar het pakketje hadden opengemaakt.

Ik kon mijn oren en ogen niet geloven

Maar nee, het was niet mijn pakket.

“Deze tondeuse heeft papa vandaag gekocht,” zeiden de kinderen. Ik kon mijn oren en ogen niet geloven: “Huh???” en “Maar ik heb volgens mij precies dezelfde gekocht!”

Dit is toch heel verwonderlijk, nietwaar? Na al die tijd… en van alle merken…. en alle tondeuses van dat merk… kozen wij uitgerekend deze ene?

Retour

Ik zei nog voor de grap: “Nou, dan moet hij de tondeuse maar terugbrengen naar de winkel, want die van mij was vast goedkoper.” De volgende dag werd het pakket geleverd en inderdaad, het was precies dezelfde tondeuse, maar dan wel 7 euro duurder. Mijn man, die bekend staat als koopjesjager, had mij weer eens verslagen. Alhoewel, zo verwonderlijk is dat niet, want dat is precies de reden dat ik hem de boodschappen laat doen. Maar het gevolg was in elk geval dat mijn tondeuse retour moest worden gestuurd.

Soms zeg ik tegen mijn man, dat wij, naarmate we ouder worden, steeds meer op elkaar gaan lijken. Dat we als twee zielen steeds meer samensmelten. Hij is er niet zo mee eens, maar ik vind dat hij steeds schattiger wordt…. 😉

De deugdenkaarten of reflectiekaarten zijn verkrijgbaar via https://www.keiindeugden.nl/categorie/deugdenkaarten/
© Annelies Wiersma e.a. – Uitgeverij ACT on Virtues

Vast zitten in Nederland

Al drie jaar lang hebben we oma van vaderskant uit Algerije niet gezien noch de rest van de familie, terwijl we normaal gesproken elk jaar op vakantie gaan. Het enige contact dat er is, is via Whatsapp, waarbij we elkaar in elk geval nog kunnen zien en spreken.

Grenzen gesloten

Twee jaar lang waren de grenzen dicht vanwege corona en was er geen enkele mogelijkheid om naar Algerije te vertrekken, behalve dan als een naast familielid zou sterven. Maar dat hadden we natuurlijk liever niet.

We zouden dan eindelijk dit jaar vertrekken in de meivakantie, maar een maand voor de reis stortte de vliegtuigmaatschappij het geld terug, zonder opgave van reden. Of het aan de vliegtuigmaatschappij lag of aan de Algerijnse overheid weten we niet. Feit is, dat mijn man opnieuw zijn moeder niet in de armen kon sluiten. Er wordt overduidelijk een beroep gedaan op ons uithoudingsvermogen.

Alle mogelijkheden onderzoeken

Mijn jongste dochter onderzoekt nu alle mogelijkheden om alsnog te kunnen gaan in de zomervakantie. Met het vliegtuig via Duitsland of Frankrijk, of met de auto en boot via Spanje. Maar er zijn een paar struikelblokken. We zullen dan met de auto naar Duitsland of Frankrijk moeten reizen, de prijzen zijn in de zomer enorm hoog en wat de boot betreft, blijkt men bij de Spaanse douane in Alicante om het vaccinatiepapieren vragen. Straks staan we daar, maar kunnen we alsnog de boot niet op, omdat we ervoor gekozen hebben ons niet te laten inenten tegen Covid-19.

Mijn man denkt dat het beter is om in september te gaan, maar dan kan niet iedereen mee vanwege school of werk. Bovendien is het niet zeker of de coronacijfers weer oplopen waardoor de grenzen weer dichtgaan en wij daar vast komen te zitten. Dat is een vriendin van mij overkomen die drie maanden vast heeft gezeten in Marokko, waarbij ze het huis alleen mocht verlaten om boodschappen te doen.

Uithoudingsvermogen

Doorgaans gaat uithoudingsvermogen vooral over iets dat je doet en lang volhoudt. Maar dit keer gaat het over iets dat we gedwongen worden te laten voor wat het is. Het uithoudingsvermogen zit hem dus vooral in het lange wachten. We kunnen weinig beginnen. In plaats van dat we vast zitten in Algerije, zitten we nu eigenlijk vast in Nederland.

We zijn niet de enigen

Toch proberen we er ons niet al te druk over te maken. Dat heeft namelijk geen zin. Dit is ons lot.

We smeken Allah dat Hij onze reis mogelijk zal maken. We beseffen ook dat we niet de enigen zijn, die vastzitten. Er zijn zoveel mensen die hun naasten niet kunnen bezoeken.

Bovendien zijn we dankbaar dat we elkaar hebben, dat we veilig en gezond zijn, en dat er wel ergere dingen zijn dan vastzitten in Nederland, alhamdoelillah.

Zo houden we het nog wel uit!

De deugdenkaarten of reflectiekaarten zijn verkrijgbaar via https://www.keiindeugden.nl/categorie/deugdenkaarten/
© Annelies Wiersma e.a. – Uitgeverij ACT on Virtues

afb. flickr.com

Betrokkenheid op het werk

Deze week kan ik mijn betrokkenheid tonen. Ik werk normaal gesproken de ene week anderhalve dag en de andere week een hele dag plus twee halve dagen. Maar deze week werk ik, vanwege ziekte van mijn collega’s bijna fulltime. Dit hadden we van tevoren zo afgesproken. De één neemt waar voor de ander in geval van ziekte of andere onvoorziene omstandigheden.

Allerlei technische problemen

Maar gisteren eiste dat wel zijn tol. Want er werd naast betrokkenheid een groot beroep gedaan op verschillende deugden, zoals inzet, geduld, inlevingsvermogen, creativiteit, inzicht en vooral op uithoudingsvermogen. Behalve dat ik er alleen voorstond, waren er allerlei technische problemen met de telefoon en de wifi. We waren telefonisch niet bereikbaar én de vrijwilligers die het internet nodig hadden, konden hun werk niet goed doen – en klaagden daarover steen en been en vroegen mij constant om hulp.

Mijn accu was ook bijna leeg

Ik had de hele ochtend vanaf 8 uur gewacht op de monteur, terwijl ik had gedacht dat ik tussendoor nog wel even naar huis kon om: eten te koken, zelf te eten en mijn eigen telefoon op te laden, want de accu was bijna leeg. Maar nee, de afspraak bleek niet te zijn bevestigd, maar ze wilden wel een gaatje maken. Ze zouden ergens tussen 8 en 1 komen. Hij kwam laat en kon het probleem niet oplossen vanwege een kabelbreuk. In elk geval was het laat en kon ik niet meer naar huis.

Nou, mijn accu was ook bijna leeg!

Een ‘kinderachtig’ moment

Toen één van de kinderen zijn handen over zijn oren deed, terwijl ik tegen hem sprak, zei ik: “Nou, als jij niet met mij wil praten, praat ik ook niet met jou.” Dat was het ‘kinderachtige’ moment dat ik besefte, dat ik even verbinding met míjn innerlijk kind moest maken. Al die dingen hadden immers met contact te maken. “Ik ben moe!” jammerde ik een aantal keren. Daarna voelde ik me meer ontspannen.

Verrassing!

Na tien uur werken kwam ik afgepeigerd thuis en werd ik blij verrast. Mijn man Ali, die vanaf 4 uur ’s ochtends opstaat om naar zijn werk te gaan en die bij thuiskomst geen eten op tafel vond, had een overheerlijke maaltijd voor het gezin bereid, waar ik werkelijk mijn vingers bij heb afgelikt. Ali kreeg natuurlijk ook een dikke zoen!

Ik ben er weer klaar voor

Ik kroop gisteravond om 21.00 uur onder de wol en vandaag ben ik er weer klaar voor om mijn betrokkenheid te tonen.

De deugdenkaarten of reflectiekaarten zijn verkrijgbaar via https://www.keiindeugden.nl/categorie/deugdenkaarten/
© Annelies Wiersma e.a. – Uitgeverij ACT on Virtues

Enthousiaste vogelaar

Als mijn jongste dochter vraagt of ik wil wandelen, bedoelt ze tegenwoordig eigenlijk altijd vogels spotten om ze op de foto te zetten. Waar ik normaal gesproken flink doorstap, weet ik dat een wandeling met haar eerder een zoektocht is naar vogels die zij nog niet eerder op de plaat heeft vastgelegd.

Vogelgezang

Inmiddels weet ze zoveel te vertellen over allerlei vogelsoorten en kan ze ook onderscheid maken qua vogelgezang, dat we haar met recht een vogelaar mogen noemen. Ik ken het geluid van kraaien en duiven, maar zij herkent ook het verschil tussen houtduiven en tortelduiven, de zwartkop en de glanskop, de grutto, tjiftjaf, merel, roodborst, buizerd, kievit en nog vele andere vogels. Door haar ken ik nu inmiddels ook meer namen van vogels.

De grote bonte specht

Zij loopt voor ons uit om foto’s te kunnen maken of haalt ons in, zodat wij niet steeds stil hoeven staan. Haar enthousiasme werkt zo aanstekelijk dat wij, als we de grote bonte specht op de boom horen tikken, gelijk opkijken en ons afvragen van welke kant het geluid komt. We lopen dan rond tot we hem ineens in het volle zicht hebben, alsof hij speciaal voor ons poseert.

De ijsvogel

Het lukt helaas niet altijd om een geschikte foto te maken. Een paar dagen geleden schoot ineens de ijsvogel voorbij, waarvan ik even dacht dat het een libelle was met zijn prachtig blauw fluoriserende kleur. Maar voor we het wisten was de vogel alweer gevlogen.

Een koereiger

Vanochtend gingen we op zoek naar de nachtegaal. We hoorde hem wel, maar we hebben hem niet gevonden. Het is ook geen opvallende vogel met zijn bruine kleur. Maar zingen kan hij wel! Op de terugweg spotten we nog wel een grote Canadese gans en een witte reiger. Ik trapte op de rem en bleef midden op de weg stilstaan. “Een koereiger!” riep mijn dochter enthousiast en zij maakte gauw door de autoruit heen een foto. Waarop mijn andere dochter zei: “Dat is geen echte vogel, dat is een standbeeld.” Wat hebben we gelachen.

De deugdenkaarten of reflectiekaarten zijn verkrijgbaar via https://www.keiindeugden.nl/categorie/deugdenkaarten/
© Annelies Wiersma e.a. – Uitgeverij ACT on Virtues

Natuurlijk overwicht

Toen ik op de school kwam werken als schoolleider, waren er al vele wisselingen van leerkrachten geweest. En dat hield niet zo maar op onder mijn bewind. Nieuwe leerkrachten waren soms binnen de kortste keren weer vertrokken omdat de leerlingen geen eerbied toonden.

Proefles

Daarom besloot ik dat ze de leerkracht die solliciteerde eerst een proefles zou geven. Dan konden we peilen wat zijn of haar didactische en pedagogische kwaliteiten waren. Was de leerkracht in staat om het uur met de klas op redelijke wijze te overleven, dan mocht hij of zij blijven. En anders zochten we verder.

Zo brutaal

Er kwam een heel lieve juf op gesprek voor de combigroep 5/6. We hadden meteen een klik en ik hoopte dat zij zou blijven. Maar na een half uur rende ze huilend de klas uit. Ik baalde ervan. Ik vroeg me af, waarom de kinderen zo brutaal tegen haar deden en constant de grenzen opzochten.

Hechtingsprobleem

Het rare was dat de kinderen zelf ook geschokt waren en zich pas realiseerden wat ze gedaan hadden, toen de juf huilend weg liep. Ik besefte dat de kinderen een hechtingsprobleem hadden. Ze waren al zo vaak in de steek gelaten. “Niemand blijft bij ons en niemand vindt ons de moeite waard. Nou, dan proberen we ze zelf wel weg te jagen.”

Dit is een blijvertje!

Maar gelukkig was de redding nabij. Op een dag kwam juf Marijke de klas binnen. Ze gaf een les, waarbij ze ook kinderen voor de klas haalde. Dat was best riskant, want ze kende de kinderen niet en de kans was aanwezig dat het mis zou gaan. Maar dezelfde kinderen die bij de andere sollicitanten veranderden in kleine monstertjes, waren als was in haar handen. Ze was niet alleen didactisch goed onderlegd, maar de kinderen voelden zich bij haar meteen op hun gemak. Het wonder was geschied. Dit was een blijvertje!

Zorgzaam en betrokken

Ik heb het een paar keer bij leerkrachten mogen aanschouwen. Dat ze een natuurlijk overwicht hadden waar de kinderen eerbied voor hadden. Als ze vervolgens een keer een dagje minder goed in hun vel zaten, waren de kinderen alsnog niet vervelend, maar juist heel zorgzaam en betrokken.

De deugden van een docent

Als ik zo eens terugkijk naar welke deugden deze natuurtalenten lieten zien, dan waren dat er heel veel, maar ik licht er een paar uit die misschien wel de deugden van een docent genoemd mogen worden, namelijk: aandacht, eigenheid, geloofwaardigheid, loyaliteit, toewijding, waardering en zorgvuldigheid.

Veiligheid

Kinderen voelen het, of je echt bent, of je er echt voor ze bent. Natuurlijk speelt de opvoeding die de kinderen thuis hebben gekregen ook een rol. Sommige kinderen maken thuis heel wat ellende mee, waardoor ze zich thuis niet gewaardeerd en veilig voelen. En dan is het heel belangrijk dat er iemand anders in het leven van zo’n kind is, die die waardering wèl laat blijken en die die veiligheid wèl biedt. Een leerkracht of docent is daar een aangewezen persoon voor. Hulde aan de docent!

De deugdenkaarten of reflectiekaarten zijn verkrijgbaar via https://www.keiindeugden.nl/categorie/deugdenkaarten/
© Annelies Wiersma e.a. – Uitgeverij ACT on Virtues

Slow food, slow travelling, slow salaat

Onze tijd is een tijd van gejaagdheid. We nemen nauwelijks tijd om over de dingen na te denken. En we doen nagenoeg alles snel.

Snel, snel, snel

Als we werken, willen we onze taken snel af hebben.
Als we koken, willen we zo snel mogelijk klaar zijn.
Als we bidden, zijn we in onze gedachten alweer bezig met wat we erna nog allemaal te doen hebben en wat we nog niet af hebben.
We nemen er geen tijd, rust en ruimte voor.

Bedachtzaamheid en duurzaamheid

Een paar jaar geleden interviewde ik Mohammed Kechouh en Rudy van der Aar van de Deen Travellers. Van hen leerde ik een les over bedachtzaamheid en duurzaamheid.

Volgens Mohammed is de mens óf een toerist, die gericht is om consumeren, óf een reiziger die dankbaar is voor alle mooie ontdekkingen die hij doet, óf een dienstbare en pro-actieve pelgrim. “We zouden als moslims allemaal moeten streven naar de levenshouding van een pelgrim,” vindt hij. “Dienstbaarheid is toch wel de kern van duurzaamheid.”

Bedachtzaamheid = ‘langzaamheid’

Behalve dienstbaarheid leggen de Deen Travellers ook de nadruk op bedachtzaamheid. Zelf noemt Mohammed dat ‘langzaamheid’. Geen fast food, maar slow food. Geen korte stedentrips, maar slow travelling. Geen schietgebedje, maar slow salaat.

Snelheid is het grootste gevaar

Mohammed: “De basis voor klimaatverandering is hebzucht. Door grote consumptiedrang willen mensen alles nú en zoveel mogelijk. Het gaat allemaal om snelle bevrediging. Terwijl slow food, slow travelling, slow salaat zoveel beter voor ons is. Snelheid is het grootste gevaar, ook van het gebed. Door rustig en geduldig op je doel af te gaan, krijgt álles meer betekenis.”

Rust en ruimte

Alles krijg meer betekenis als je bedachtzaam bent.
We zouden best wat bedachtzamer mogen zijn.
Dat zal ons rust en ruimte schenken.
En laat dat nu precies zijn waar we vaak zo naar verlangen.

Je kunt het hele interview met nog meer wijze lessen van de Deen Travellers lezen op Qantara.nl

De deugdenkaarten of reflectiekaarten zijn verkrijgbaar via https://www.keiindeugden.nl/categorie/deugdenkaarten/
© Annelies Wiersma e.a. – Uitgeverij ACT on Virtues

Speciale aandacht voor mij

Met mijn hoofd in de wolken

Het was in november 1989 dat ik de shahada uitsprak, ik getuigde dat er geen god was behalve Allah, en dat Mohammed Zijn dienaar en boodschapper is. Ik was helemaal alleen toen ik dit getuigde. En ik was zielsgelukkig. Ik liep vervolgens wekenlang met mijn hoofd in de wolken.

Zelfrespect

Behalve dat ik erken, dat ik geschapen ben door Allah en dat ik op deze aarde ben om Hem te dienen en behalve dat ik bevestig dat ik weg van de Profeet Mohammed wil volgen, getuigt de shahada ook van zelfrespect.

Ik ben een schepsel van Allah

God heeft mij mijn vorm en inhoud gegeven. Allah zegt:

“En wij hebben de mens uit een uittreksel van leem geschapen. Daarna maakten Wij hem een druppel in een welverzekerde rustplaats. Daarop maakten wij de druppel tot een alaqah (bloedstolsel), waarop Wij de alaqah tot een mudghah (zoiets als gekauwde substantie) maakten, waarop Wij de mudghah tot beenderen maakten, waarop wij de beenderen bekleedden met vlees. Daarna brachten Wij hem voort als een nieuw schepsel. Gezegend dus zij Allah, de Beste van de Scheppers”. (Koran, 23:12-14)

Speciale aandacht

Allah heeft mij met speciale aandacht behandeld toen Hij mij schiep. Ik ben dus de moeite waard! Als ik dit inzie, begrijp ik ook dat zelfrespect nodig is om Hem te kunnen dienen. Dat ik goed voor mezelf moet zorgen, omdat mijn lichaam mijn voertuig is op deze aarde en mijn ziel de motor.

Mezelf aanvaarden

Ik mag daarom ook mezelf aanvaarden zoals ik ben geschapen. Waar ik voorheen niet zo tevreden was met mijn uiterlijk, heb ik mezelf nu volledig geaccepteerd. Mijn lichaam, mijn gezicht zijn precies goed zoals ze zijn.

Mezelf eren

Zelfrespect gaat bij mij zover dat ik mijzelf bedek. Mijn lichaam is mij niet gegeven om mee te showen, maar om dankbaar voor te zijn, er goede daden mee te verrichten, om er plezier aan te beleven, kinderen mee te krijgen en er oud mee te worden.

Zelfvertrouwen bouw je op

ZE STAARDE NAAR MIJ DOOR HET KIERTJE

Ze had naar mij staan kijken. Niet even, toch een tijdje. Ze ging van de badkamer naar de zolderkamer, de kamer van mijn oudste dochter. Ik had haar de trap op horen lopen, maar hoorde na een paar treden niets meer. De deur stond op een kiertje en ik voelde dat ze naar mij moest kijken.
Ik was aan het bidden.

INGEWIKKELD

Een paar dagen later vertelde mijn dochter mij dat onze logee (toen 16 jaar) naar mij had staan kijken terwijl ik aan het bidden was. Ze was onder de indruk om mij op die manier te zien. Ze kon haar ogen niet afwenden. Het had een verlangen bij haar aangewakkerd. Echter ze had geen hoop dat ze de suwaar (verzen uit de Koran) zou kunnen leren. Want haar moeder vertelt haar dat het allemaal te ingewikkeld voor haar is.

GELOOF

Ik voelde een boosheid bij mij opkomen. Dat heb ik altijd als een ouder ontmoedigend tegen een kind praat. Ik wist mij te onthechten. “Wil ze echt leren bidden?”, vraag ik kalm aan mijn dochter. “Ja”, antwoordt mijn dochter. “Ik geloof wel dat ze surah Ikhlaas en Fatiha uit haar hoofd kan leren. Daar kan ze mee beginnen. Zal ik eens contact met haar opnemen?”

Niet lang erna heb ik een gesprek met onze logee gehad. Ze was inderdaad gemotiveerd en het beeld dat ze door het kiertje van de deuropening gezien had, bleef op haar netvlies hangen. Ze had mij nog nooit eerder zo gezien.

BEHULPZAAM

Ik vertelde haar dat ik haar kan helpen en dat ik zeker ben dat het haar zal lukken om een surah uit haar hoofd te leren. Ik vertelde haar mijn aanpak en vroeg of ze zich daaraan zou kunnen houden.

Zo gemotiveerd als ze was riep ze nadrukkelijk: “JA!”.

Niet veel later was zij verrast dat het haar gelukt was om een surah uit de Koran uit haar hoofd te kennen! Alhamdulillah. Ze heeft nu ook gelijk geleerd hoe ze de andere suwaar kan leren uit haar hoofd: Laat je helpen door learn programma’s op Youtube, waar ook de vertaling bij staat. kleine stapjes. Kleine zinnen. Ken je het uit je hoofd pak dan pas de volgende woorden. Deel iedere keer wat je geleerd hebt met iemand die in je gelooft. In dit geval deelde ze het zoals afgesproken met mij op de afgesproken tijden. Het werkte veel sneller dan dat ze verwacht had.

“Ik zal nooit vergeten dat u mij een surah geleerd heeft, ik wist niet dat ik dat kon. Ik ben er zo blij mee!” zei ze stralend tegen mij terwijl ze mij omhelsde.

ZELFVERTROUWEN

Het was niet ik die haar een surah geleerd had, dat had ze zelf gedaan. Ik leerde haar zelfvertrouwen, op dezelfde manier zoals ik dat bij mijn kinderen deed toen zij nog peuters waren: leerden ze iets nieuws dan zorgde ik ervoor dat de stap zo klein was, dat ze niet zouden kunnen falen. Want moed mag van mij als eerste beloond worden! Die eerste succeservaring is nodig om de volgende stap te zetten

Zo bouwde ik aan het zelfvertrouwen van mijn kinderen.

Ike Amanatkhan

#zelfvertrouwen #islam #deugdentijd #samenzelfdoen #deugden #khuluq

Klik op de afbeelding om een setje deugdenkaarten te bestellen.

Eerlijkheid is mijn eigen vergissingen inzien

GEEN RUIMTE

De ad-hoc zaken gooide roet in mijn planning om een vacature uit te zetten. Mijn geplande tijd ervoor moest ik te vaak inleveren om brandjes te blussen. Tijdens mijn email-beantwoordingen heel vroeg in de ochtend, zag ik een open sollicitatiebrief in mijn emailbox. Ik nam de brief door en maakte er een actiepunt van: uitnodigen voor gesprek. Haar cv had ik nog niet doorgenomen. Ik stuurde een kort berichtje terug.

AFSPRAAK

Een paar dagen later belde zij mijzelf. Ik plande gelijk een afspraak met haar in. In alle onverwachte hectiek had ik voor het sollicitatiegesprek nog steeds haar CV niet doorgenomen. De baliemedewerker die haar ontving, klopte aan mijn deur en meldde dat mijn bezoek er was. Ze mocht binnenkomen. Ik ritste haar cv van mijn printer en voor ik ernaar kon kijken stond ze in mijn kamer.

ERROR IN MIJN SYSTEEM

Heh, de naam die ik in mijn hoofd had, paste niet bij het huidskleur dat de sollicitante had. Een soort error in mijn hoofd. Het lukte mij om haar vriendelijk welkom te heten. De baliemedewerker vroeg of we iets te drinken wilden en verliet de kamer.

IS DIT DISCRIMINATIE?

Ik moest mij even herstellen van wat mijn hersenen dachten en wat mijn ogen zagen en het ergste iets van telleurstelling dat ik voelde. Dus zo werkt het bij discriminatie. Ben ik nú aan het discrimineren? Mijn hele wezen van even van slag. Hoe eerlijk was ik al die tijd over discrimineren? Heb ik mijzelf zo vergist in mijzelf?

EGO DE KOP IN DRUKKEN

De confrontatie en al die vragen aan mijzelf was een grote les voor mij. Onderscheid maken, in hokjes denken ging zo zonder na te denken. Een automatische reactie van mijn hersenen. Dat wilde ik veranderen. Ik wilde mijn zielseigenschappen aanzet hebben hierin en mijn ego de kop in drukken. Eerlijkheid naar mijzelf toe en vervolgens te accepteren wat er in mijzelf gebeurde, zorgde ervoor dat ik met een openlijk blik naar haar kon kijken.

Ik heb haar aangenomen.

Het was As-Saadiq (De Eerlijke) die mij dit voor mij mogelijk maakte. Alhamdulillah.

De waarheid is verplicht voor jou, want waarheid leidt zeker naar deugdzaamheid en deugdzaamheid leidt zeker naar het paradijs.

Overlevering uit de verzameling van Bukhari & Muslim

Ike Amanatkhan

#eerlijkheid #discriminatie #deugdentijd #samenzelfdoen #deugden #khuluq

Klink op de afbeelding om een setje deugdenkaarten te bestellen.

Vriendelijkheid is kortste weg naar verbinding

FACEBOOK GROEP

In de zomer van 2020 werd ik toegevoegd in een Surinaamse islamitische vrouwengroep op Facebook. Ik bekeek de ledenlijst het waren er nog niet zo veel en de meeste kende ik ook niet. Leuk dan om eens met elkaar kennis te maken dacht ik.

VOORSTELLEN

Ik deed een vriendelijke oproep, waarbij ik de zuster groette en aangaf nu de groep nog klein was, het makkelijk is om een band met elkaar op te bouwen. Bovendien was het een groep met vrouwen waarvan ik maar enkele kende. Het leek mij leuk om kennis te maken met de andere vrouwen. Ik meldde dat ik mij in de comments zou voorstellen.

STILTE

Geloof het of niet het bleef dagen stil…geen likes geen comments niets…ook niet van de beheerders.

Even overwoog ik enkele dagen later om de content te verwijderen. Vriendelijkheid in de islam is zo een basisbegrip hoe kan dat hier nog niet doordrongen is dat dit een teken van vriendelijkheid is? Vriendelijkheid geldt ook voor mensen die je niet kent. De deugdencoach in mij hield mij tegen om de content te verwijderen: vriendelijkheid kan ontwikkeld worden! Heb geduld geeft het tijd.

HOOP

De voorzichtige likes begonnen te komen. Maar niemand durfde zich nog voor te stellen.

Na de derde dag waagde een bescheiden lid in de groep die ik wel goed ken, te reageren. Het viel haar op dat nog niemand gereageerd had en joinde mij als eerste! Ik bedankte haar en vertelde haar dat ik haar moed heb gezien om als eerste te reageren. En dat ik bang was dat niemand in staat zou zijn om vriendelijkheid in praktijk te brengen.

VRIENDELIJKHEID IN PRAKTIJK

Kort erop reageerden er vele vrouwen. Het werd een levendige post met veel interactie. Ook de openheid en eerlijkheid van vrouwen die aangaven het eerst niet te durven, maar toen meerdere zich voorstelden dat zij daardoor de moed kregen om ook mee te doen. En het zelfs  leuk vonden. Leuk ik mocht meegenieten van hoe de vrouwen in staat waren om vriendelijkheid te oefenen.

AL-LATIEF

Vriendelijkheid is zo veel meer dan alleen een glimlach beantwoorden met een glimlach. Het is ook belangstelling tonen voor anderen en rekening houden met anderen. Het is verbinding maken met Al-Latief (De Vriendelijke).

“Allah is vriendelijk en Hij houdt van vriendelijkheid in alle zaken.”

Overlevering uit de verzameling van Bukhari & Muslim

Ike Amanatkhan

Klik op de kaart om een deugden kaartenset aan te schaffen!
Maak je website op WordPress.com
Aan de slag